Over ons

Wij zijn Jan en Elize, samen met onze drie Alaskan Malamutes wonen wij in het kleine Friese dorpje Akkrum.

DSCN2252

Hoe het allemaal begon….

Elize is opgegroeid met een Alaskan Malamute. “Ik ben altijd al gek geweest van dieren, en honden in het bijzonder. Ik weet nog goed dat ik samen met mijn ouders en zusje naar de Paasshow in Leeuwarden ging. Na een hele middag op de show bleven mijn zusje en moeder achter op een bankje om even de voeten wat rust te geven. Mijn vader en ik liepen verder. En toen zagen we daar ineens die prachtige, machtige oerhond… en dat was de Alaskan Malamute. Nadat mijn ouders zich meer verdiept hadden in het ras, een clubmatch en meerdere fokkers bezocht hadden kwamen we op ‘de wachtlijst’ bij de Zharkova kennel. En zo kwam de eerste Malamute genaamd Inuk in mijn leven.”

Ook Jan is opgegroeid met honden. Thuis hadden zij drie honden. Geen Malamute maar een kruising chow chow/stabij, een franse bulldog en een rottweiler. In december 2008 gingen we samenwonen in Akkrum… en je raad het al, er ‘miste’ wat in huis. Jan was eigenlijk degene die bleef aandringen om een hond in huis te nemen. En aangezien inmiddels Elize haar passie voor de Malamute flink was aangewakkerd hoefden we over het ras niet meer te dubben.

En zo begon het.. Na contact met de Alaska Malamute Club Nederland bleek Ellen Sjaarda (Tumitigut- Kirack kennel) een nestje pups te hebben. Alsof het zo moest zijn bleek Ellen ook nog eens een dorpje verderop te wonen. Na de nodige ‘screening’ was het dan zover, in april 2009 kwam ons eerste eigen Malamute, onze reu Tugar, bij ons wonen. Ellen heeft ons altijd (en nog steeds) met raad en daad bijgestaan en door haar kwamen wij in aanraking met de sledehondensport. Zowel hond als baasjes vonden dit prachtig en beleefden hier veel plezier aan… Probleem was wel dat we het beiden leuk vonden, maar we hadden maar 1 hond. Ondanks dat we af en toe wel eens honden konden lenen van Bert-jan (waar we overigens ook veel van hebben geleerd, en nog steeds veel van leren, op het gebied van werken met de Malamute) en Paula (Pameiyut kennel), bleef het toch het leukste om met ons eigen hond te lopen. Dus na lang nadenken besloten we dat er een tweede Malamute zou komen. En alsof het weer zo moest zijn zochten Bert-jan en Paula een nieuw huis voor een van hun teefjes. Dit was ook uitzonderlijk omdat Bert-jan en Paula nooit hun honden herplaatsen. Maar dit was een ander geval,  het teefje lag niet goed in de groep en kon daarom niet meer in het grote team van Bert-jan meelopen. In maart 2011 kwam daarom ons teefje Trinity bij ons wonen. Trinity was op het moment dat we haar kregen 7 jaar en de sledehondensport was voor haar dus niet onbekend. Zo konden we toch samen weer de kilometers maken. Alhoewel af en toe met twee honden samen lopen misschien nog wel weer leuker was dan met 1 hond voor de step!

Maar de afspraak was dat we het bij maximaal twee honden zouden houden. Dat was toch veel praktischer, meer honden konden we echt niet hebben. Maar Trinity werd toch wel steeds een beetje ouder (ondanks dat ze zich op bijna 13 jarige leeftijd nog altijd gedraagt als een jonge pup). Vervolgens kwamen de gesprekken weer… hoe gaan we dat straks doen als Trinity niet meer mee kan? Het antwoord was simpel.. een derde Malamute!!

En zo mochten wij in oktober 2014 ons derde Malamute, een teefje genaamd Nayug, in ons gezin verwelkomen. Nayug is gefokt door Bert-jan en Paula. Ook Bert-jan en Paula hebben ons altijd (en nog steeds) met raad en daad bijgestaan, waarvoor ons dank! Weer werden er nieuwe afspraken gemaakt, maximaal drie honden en later weer terug naar twee.. Maar… het leeftijdsverschil tussen de honden is toch behoorlijk groot. Hoe gaan we dat straks doen als Tugar ouder wordt? En inmiddels is de beslissing genomen dat we dit jaar graag een nestje willen fokken met Nayug en hopen we ons vierde Malamute te kunnen verwelkomen in ons gezin.

Niet voor niets hoor je bijna iedere Malamute eigenaar spreken over het ‘Malamutevirus’. En ik denk dat wij inmiddels behoorlijk besmet zijn geraakt! Op de eerste plaats zijn en blijven het onze huishonden, maar het werken met de Malamute is voor ons een prachtige hobby geworden.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s